GURE TALDEA

Zerbitzu
bokazioa


Irune Arrieta

DIRECTORA Y EDUCADORA/ACOMPAÑANTE

A lo largo de los años me he ido formando en todo lo que sentía que me enriquecía y me haría ser mejor persona y acompañante y poder ofrecer un acompañamiento de calidad, estando presente tanto para los niños y niñas como para sus familias.

Emmi Pikler y Montessori principales referentes para mi trabajo con los pequeños, su respeto hacia el movimiento libre y su manera de acompañar procesos.

He asistido a diferentes congresos, charlas, cursos, formaciones, viajado a escuelas Waldorf, etc. cargando mi maleta de ideas y maneras de hacer visible todo lo relacionado con los procesos de aprendizaje de niños y niñas. Y sobre todo he dedicado mucho tiempo a un trabajo personal más íntimo, a través de formaciones como programación neurolingüística y pedagogia sistémica entre otros.

De mi familia aprendí: generosidad, respeto y el amor hacia todo lo que me rodea. Pero sin duda, mi gran enseñanza ha sido, y es, la experiencia de ser madre, ella ha sido la gran maestra de mi vida.

Descubrí otras maneras de educar y desde ahí comencé a conocer y a formar parte de proyectos respetuosos.

Sin dejar de lado mi vena emprendedora y continuando con mis proyectos.

Toda mi trayectoria profesional la he desarrollado en Pottoki, sintiéndome atrapada por esa curiosidad y asombro que desprenden los niños y niñas de 0 a 3 años hacia todo lo que les rodea, en definitiva, su manera de Ser y de estar en el mundo.

Soy muy feliz de formar parte de Pottoki y ahora también de Inurri, caminando de la mano de niñas y niños y de sus familias; y de compañeras y compañeros con las que continuar en este proceso de aprendizaje vivo, infinito.

Estar rodeada de niños y niñas en un espacio educativo como Pottoki e Inurri es uno de los regalos más grandes que me ha dado la vida, porque el amor y la diversión están asegurados.

Miren Arrieta

ZUZENDARIORDEA ETA HEZITZAILEA / LAGUNTZAILE

Nire bizitza akademiko osoa «eskola tradizionaleko» pedagogiak zituzten ikastetxeetan eman dut.

Gogoan dut beti oso pozik joan izana eskolara, joatea gustatzen zitzaidan, gustura nengoen,... Baina nire maila akademikoa ez zen beti nire inguruko helduek nahi zutena.

Orain, dakidana jakinda, esan dezaket arazoa agian ez zela nirea, beste eskola bat aukeratu izan banu desberdina izango zatekeela uste dut. Edozerk pizten zidan jakinmina, betidanik gustatu izan zait jakitea, baina ezer gutxi gustatu izan zait ikastea.

Hitz horiek nire bizitza berresten dute. Nahi nituen tituluak lortu nituen arren, nire prestakuntza ikastaroekin eta prestakuntza ezberdinekin jarraitu baitut.

Aipatutako ikastaro eta prestakuntza horiek, egunero haurrekin egindako benetako praktikak eta bizi izandako esperientziek gaur egun naizen profesionala izatea eragin dute. Aitortzen dut ez naizela perfektua, baina egunero gozatzen dut egiten dudanarekin eta egunero hobetzen dut nire inguruko pertsona eta profesionalen jakinduriaz jantziz.

Ixone Lorenzo

INGELES IRAKASLEA

Atzera begiratzen dut, eta txikitako oroitzapenik onenak anai-arrebekin eta lehengusu Sigmundekin partekatzen nituen garaiak dira. Hegoafrikatik etortzen zen bisitan, eta gaur egun ere gogoratzen ditugun une ahaztezinak pasatzen genituen. Gure komunikazio-hizkuntza ingelesa zen eta da. Gogoan dut jolasen, abestien, txangoen eta gaiztakeria eta abentura askoren bidez "bere hizkuntza" deskubritzen joatea.

Nire haurtzaroaren ondoren batxilergoa St 'George English School ikastetxean egin nuen eta ikasturte bat Irlandako Presentation Schooll ikastetxean eman nuen.

Nire lanbide-heziketa Katalunian hasi zen, D 'Esplai El Tricicle Fundazioan praktikak eginez. Bertan ulertu nuen jokoaren, aisialdi hezitzailearen, kulturalaren edo artistikoaren bidez atzerriko hizkuntza batean irakastea zela nire benetako bokazioa.

Irati Pablo

HEZITZAILE / LAGUNTZAILE

Haur Hezkuntza ikasten hasi aurretik, inoiz ez nuen pentsatu zein garrantzitsua den bizitzako lehen etapa hau, horren arabera, zure bizitzako ibilbidea era batekoa edo bestekoa izan daitekelako.

Nire hezkuntza akademikoa ikastetxe publikoetan eta pribatuetan egin dut, eta oso oroitzapen politak ditudan arren, frustrazioa, ikaskideekiko konparazioa ere sentitu izan ditut inoiz. Sarritan, une jakin eta konkretu baterako ikasten ari nintzela sentitzen nuen, baina benetan ez nuela ezer ikasten.

Nire kasuan, erosoago sentitzen nintzen jarduera sortzaileagoak garatzen nituenean, hala nola dantza, musika edo plastika eta artea.

Denborarekin, konturatu nintzen pertsona bakoitza desberdina dela eta bakoitzak erritmo propioa eta motibazio desberdinak dituela, eta horiek ez zaituztela ez hobeago, ez okerrago egiten. eta, Zoritxarrez, izan nuen hezkuntza eredua ez zegoen prestatuta gutako bakoitzaren indibidualtasuna errespetatzeko.

Horretaz gain, irakaslearen figura funtsezkoa dela kontruratu nintzen, irakasle batzuek bultzatu eta hegoak ematen baitizkizute, beste batzuek moztu egiten dizkizute.

Horrek guztiak, beharbada, haur-hezkuntzako ikasketak egitera eraman ninduen. Horri esker, oso interesgarriak zitzaizkidan metodologia alternatiboak ezagutzen hasi nintzen, hala nola Emmi Piklerren metodologia eta Maria Montessoriren metodologia. Horien ondorioz, gauzak ikusteko eta sentitzeko nire modua aldatzen hasi zen, eta ez bakarrik esparru profesionalean, baita bizitzan ere.

Gaur egun, ikastaroak, formazioak, liburuak, artikuluak... prestatzen jarraitzen dut, lanbide honetan inoiz ez baita nahikoa.

JARRI HARREMANETAN GUREKIN

Interesaturik?
Ilusioa eta kalitatezko konpromisoa.